De aardwarmtecentrale bevindt zich in de tramkeerlus op de hoek van de Leyweg en de Zuidwoldestraat. In de aardwarmtecentrale wordt aardwarmte via een warmtewisselaar overgedragen op het distributienetnet. Dit leidingennet vervoert de warmte naar de woningen. In de centrale is ook plaats voor twee ketels. Eén ketel is voor Aardwarmte Den Haag, voor back-up bij storing en bij een hoge warmtevraag (in de winter). De tweede ketel kan door E.ON Benelux worden geplaatst ter vervanging van hun ketelhuis op het naastgelegen ziekenhuisterrein.
De aardwarmtecentrale bestaat uit drie onderdelen: de bron, het pomphuis en het ketelhuis. De laatste twee zijn gehuisvest in één gebouw binnen de keerlus van de tram. De drie onderdelen konden worden gehuisvest in twee doosvormige volumes. Door de volumes ten opzichte van elkaar te verschuiven past het gebouw binnen de keerlus. In functionele zin zou een typisch bedrijfsgebouw voldoen, maar een dergelijk gebouw past natuurlijk niet midden in een woonwijk. Bovendien heeft het gebouw een bijzondere betekenis voor de wijk, omdat een deel van de woningen door de centrale van warmte wordt voorzien. Daarom is het idee ontstaan om het gebouw een schuine kap te geven, waardoor het een meer specifieke hoofdvorm krijgt. Het gebouw zoals het er nu staat, doet denken aan een grote boerderij, een energiehuis. Door de schuine kap kunnen de dakranden worden verlaagd. Hierdoor komt het gebouw veel zachter en minder massaal over. Het gebouw wordt nu beter opgenomen door het omringende groen.
Ondanks de schuine kap behoudt het gebouw dankzij de stalen gevel- en dakbeplating nog steeds het karakter van een bedrijfsgebouw. Daarom is ervoor gekozen om het gebouw in zijn geheel zwart uit te voeren en te omkleden met een halftransparante huid van stalen persroosters. Hierdoor blijft alleen de hoofdvorm van het gebouw over. Door de hoge abstractiegraad ontstaat een bijzonder volume; een plastiek. Hiermee is betekenis gegeven aan de bijzondere functie van het gebouw en de positie van het gebouw in de wijk. Door de huid van het gebouw in de kleur aardrood uit te voeren, krijgt deze plastiek een ingetogen karakter. De combinatie van de persroosters en de lichtinval geeft de aardwarmtecentrale elke keer een ander uiterlijk.
